Pokaż Kościoły Wrocławia na większej mapie

Historia parafii

W miejscu gdzie stoi obecnie piękny gotycko-pseudobarokowy kościół, już w 1225r. stał mały drewniany kościółek w stylu gotyckim. Przy nim w 1226r. powstała parafia św. Maurycego. Założyli ją tkacze walońscy, którzy przybyli z zachodu, aby uczyć tu na przedmieściu Grodu Wrocławskiego Nowego rzemiosła robienia materiałów. Patrona tutejszego kościoła św. Maurycego przywieĽli ze sobą jako opiekuna ich działalności.

Zaufali jago wstawiennictwu u Boga i już w XIV w. na miejscu drewnianego kościółka zostaje wzniesiona murowana świątynia w stylu gotyckim. W latach 1897-1899 zostaje rozbudowana i powiększona otrzymując kształt obecnej bryły. Dobudowano dwie boczne kaplice i nowe prezbiterium. Z dawnej zakrystii urządzono kaplicę Matki Bożej.

W czasie II wojny światowej zostaje zniszczona w 60 %. Najbardziej ucierpiała wieża kościoła, organy, część ławek, oraz plebania. Odbudowany w latach 1946-67. w tym okresie zrekonstruowano barokowy hełm wieży, wyremontowano i powiększono organy, wykonano nową polichromię. Przy kościele odrestaurowano też pomnik z 1806 r. uczestnika Sejmu Czteroletniego i powstania kościuszkowskiego, gen. Fryderyka Psary-Psarskiego, a także figury św. Jana Nepomucena, Matki Bożej z Dzieciątkiem oraz Krzyż, a na kościele figury św. Jana Chrzciciela, św. Maurycego i św. Mikołaja. We wnętrzu na szczególną uwagę zasługują rzeĽby Matki Bożej z Dzieciątkiem i św. Maurycego XV w. Z XVIII w. pochodzi ołtarz główny z obrazami św. Maurycego i św. Jadwigi, trzy ołtarze boczne, ambona, rzeĽby św. Wilhelma, św. Antoniego, św. Anny, św. Jana Ewangelisty, św. Jana Nepomucena, św. Józefa, Chrystusa Biczowanego. RzeĽby Chrystusa Króla i epitafium J. Fucha z 1817 r. , a Pieta z 1938 r. 13 lipca 1997 r. katastrofalna powódĽ dokonała w świeżo wyremontowanym i odnowionym kościele dużych zniszczeń, które usunięto w następnych miesiącach. Patrząc z góry na świątynię widzimy krzyż, który gromadzi w swoim wnętrzu jednocześnie około trzech tysięcy wiernych.

Sanktuarium MB Uzdrowienia Chorych
(Kościół pomocniczy pw. Św. Łazarza)

Murowany, wzniesiony w II poł. XIV w., jednonawowy, pełnił funkcję kaplicy w tutejszym szpitalu-leprozorium. PóĽniej zaniedbany, uporządkowany w 1907 r. i odnowiony w 1930 r. W 1945 uległ znacznemu zniszczeniu. Remont kościoła wykonany został w katach 1946-49. we wnętrzu odrestaurowano zabytkowy ołtarz i ustawiono nowy z piaskowca. Odnowiono też figury Najświętszego Serca Jezusowego św. Jana Bożego oraz obraz św. Cecylii z XVII w. Na uwagę zasługuje barokowa rzeĽba Matki Bożej z piaskowca z 1727 r. Po powodzi z 13 lipca 1997 r. Kościół św. Łazarza został wyremontowany.