|
||||||||||||||||
|
 |
Historia parafii W roku 1925 kardynał Adolf Bertram, Arcybiskup Metropolita Wrocławski, erygował na Grabiszynku samodzielne duszpasterstwo parafialne w granicach parafii św. Elżbiety. Zarząd miejski Wrocławia wyznaczył do sprawowania mszy św. Kaplicę cmentarną na starym grabiszyńskim cmentarzu wiejskim przy ul. Gen. Józefa Hallera za opłatą komornego 2 marek niemieckich w niedzielę i 50 fenigów w dni powszednie. Opiekę nad nabożeństwami sprawowała parafia św. Elżbiety. Mianowany zostałem samodzielnym duszpasterzem dla Grabiszynka z tytułu rektora kościoła [pisze ks. Dziekan Pelz - pierwszy proboszcz parafii św. Klemensa - w swojej odezwie jubileuszowej na 25. lecie parafii (1925 - 1 maja - 1950) z Au nad Innem do rozproszonych po II po całym świecie parafian] - i otrzymałem mieszkanie na osiedlu "Eichborngarten" przy ulicy Księżowskiej 15. Pierwsza Msza św. została ustalona z księdzem Zimbal'em, proboszczem parafii św. Elżbiety, na dzień 1 maja [1925 roku]. Na pierwszą Mszę św. przyszły 33 osoby: wyspowiadano jedną, a pięciu udzielono komunii św. Wieczorem na nabożeństwie majowym kaplica była już przepełniona. Na początku odprawiano w niedziele i święta tylko dwie Msze św.; w niedługim natomiast czasie dodano jeszcze i trzecią, którą z reguły odprawiał o. superior Keuchen TJ [jezuita]. W cieniu starych drzew odbyła się pełna nastroju procesja Bożego Ciała, zaś procesja w przeddzień Zaduszek z błogosławieństwem mogił podziałała ujmująco; całkiem szczególne natomiast wrażenie wywarła pasterka odprawiona w noc Bożego Narodzenia na peryferiach przed bramami miasta. Małą, stosowną do miejsca, szopkę umieszczono nad ołtarzem. Nic więc dziwnego, że za działalnością osiedla, zakrojoną na wielką skalę, następował szybki przyrost ludności, co walnie przyczyniło się do wzrostu naszego samodzielnego duszpasterstwa parafialnego; pod koniec pierwszego roku działania do 1500 dusz. Podjęto natychmiast dwa wielkie projekty: po pierwsze - kupno centralnie położonego terenu do budowy koniecznie potrzebnego kościoła; po drugie - urządzenie wyznaniowej (katolickiej) szkoły podstawowej, ponieważ wcześniej istniejącą na miejscu szkołę przeniesiono do miasta, co było związane, z powodu drogi, z nadmiernym wysiłkiem dla dzieci . Z uwzględnieniem dalszej i szybkiej rozbudowy tej części miasta znalazł się po długich naradach i pertraktacjach z miastem i właścicielami na Grabiszynku centralnie położony plac pod budowę nowego kościoła między cmentarzami a dzisiejszą Aleją Pracy. Nabyto go za 20 000 marek, które pożyczył ks. kardynał Adolf Bertram. Dobrze działający komitet budowy kościoła, huczne uroczystości parafialne, niezliczone listy z prośbą o jałmużnę i niektóre większe ofiary przyniosły 80 000 marek. "Zrzeszenie katolickich wspólnot parafialnych Wrocławia" poręczyło za potrzebny kapitał, by już w roku 1927 było można przystąpić do budowy nowego kościoła, a w następnym, dnia 25 listopada 1928 roku, Arcybiskup Metropolita Wrocławski kardynał Adolf Bertram mógł konsekrować nową świątynię pod wezwaniem św. Klemensa Dworzaka, niemieckiego apostoła Warszawy i póĽniejszego wielkomiejskiego duszpasterza Wiednia (ur. 26.12.1751 w TaBwitz na Morawach, zmarł 15.03.1820 w Wiedniu). Cała budowa kościoła z plebanią i pomieszczeniami pod kościołem, łącznie z kosztami nadzwyczajnymi jak: opłaty mieszkańcom przy dzisiejszej ulicy Inżynierskiej [rejon bloków], opłaty architekta itp. wyniosła równo pół miliona marek. Wspomniany wyżej kościół nie istnieje; został zniszczony podczas 2. wojny światowej. Obecny koścół został zbudowany w latach 1928-30 jako dom gminy ewangelickiej i tymczasowy kościół. Od 1945 r. jest kościołem katolickim św. Klemensa Dworzaka. Ľródło: www.dworzak.pl > link www |
||||||||||||||
