|
|||||
 |
KATEDRA POLSKIEGO AUTOKEFALICZNEGO KOŚCIOŁA PRAWOSŁAWNEGO POD WEZWANIEM NARODZENIA PRZENAJŚWIĘTSZEJ BOGURODZICY Cerkiew katedralna Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy ma bogatą historię. W XIII wieku, w jej miejscu, znajdowała się katolicka kaplica cmentarna białoskórników, która spłonęła około 1400 roku. Odbudowana około 1400-1417 roku i jako kościół św. Barbary pełniła funkcję kościoła filialnego i pogrzebowego świątyni św. Elżbiety. Ta trójnawowa budowla została wzniesiona w stylu póĽnogotyckim, z cegły. Dodano również dwie wieże, ale wieża południowa nie przewyższyła murów kościoła. W okresie reformacyjnym, w 1526 roku, świątynia została przekazana ewangelikom. Wtedy też dodano ambonę protestancką. W następnych stuleciach pojawiły się elementy barokowe i neogotyckie w wystroju wnętrza. II wojna światowa to najbardziej tragiczny czas w dziejach świątyni. Zniszczeniu uległy średniowieczne polichromie, całe wyposażenie, spłonęły dachy i sklepienia. Odbudowa kościoła miała miejsce w latach 1959-1961. W czerwcu 1963 roku świątynia została przekazana Polskiemu Autokefalicznemu Kościołowi Prawosławnemu i od tego czasu funkcjonuje jako cerkiew katedralna. Z zewnątrz nie różni się od kościołow katolickich - brak np. złotych kopuł, natomiast wnętrze jest urządzone zgodnie z wymogami cerkiewnymi. Nie ma więc ławek, a centralne miejsce zajmuje okazały ikonostas, czyli ściana z ikonami oddzielająca część ołtarzową od nawy. Na zewnętrznych ścianach charakterystyczne są kamienne epitafia. Ľródło: wikipedia |
||||
